In het DAF Museum zorgen zo’n 200 vrijwilligers voor duizenden miniaturen, memorabilia, archiefstukken, gerestaureerde voertuigen en zeldzame prototypes. Met achter elk object een bijzonder verhaal. Maar dat die verhalen goed bewaard blijven, hangt af van méér dan de betrokkenheid van de vrijwilligers. Soms ook van de juiste sleutel…
Daar staat hij te blinken, midden in het museum, op de plek waar bijna honderd jaar geleden Van Doorne’s Automobielfabriek begon: een grijsblauwe bus uit de late jaren veertig. “De Nachtwacht van ons museum”, aldus Jan de Zwaan, die na een mooie carrière bij DAF nu als vrijwilliger bij het Eindhovense museum werkt.
“Het is een oplegger-bus, dus zonder cabine voor de bestuurder”, vertelt hij. “In deplorabele staat werd-ie ooit aangetroffen op het terrein van een bouwbedrijf. In zijn goede jaren heeft de bus het DAF-personeel vervoerd. En later diende hij als verplaatsbare directiekeet voor het bouwbedrijf, compleet met houten kachel en schoorsteen dwars door het dak.”
De vrijwilligers van het museum hebben vier jaar nodig gehad om de bus te restaureren. Maar nu staat hij in het hart van de collectie, als stille getuige van wat DAF betekent. En vertelt hij een van de vele verhalen die het DAF Museum herbergt: industrieel erfgoed van een merk dat Nederland groot maakte.
Een nieuw jasje voor de miniaturen
Rond 2018-2019 breidde het museum flink uit. De collectie miniaturen en memorabilia – honderden DAF-modellen, unieke snuisterijen, spullen van zowel materiele als immateriële waarde – stond verspreid in zelfgebouwde kasten in een kelderachtige ruimte.
“Die spullen verdienden veel meer aandacht”, vertelt Jan. “Daarom kwamen er nieuwe vitrines. Professioneel gemaakt en geleverd door SDB.” Het was het begin van een fijne samenwerking, want in de jaren daarna groeide ook het vitrinepark van het museum op meerdere plekken. Inmiddels staan er meer dan dertig SDB-kasten. Tot grote tevredenheid van Jan en zijn collega’s.
“In een halve dag hadden ze alle sloten vervangen”
Eén sleutel voor alles
“Technisch gezien zullen we niet zo bijzonder voor SDB zijn. Maar waar het ons om gaat: ze zijn er als je ze nodig hebt.” Als voorbeeld noemt hij het vraagstuk over de sleutels dat een tijdje geleden de kop opstak.
“We hadden het gevoel dat er meer sleutels in omloop waren dan gewenst, om het netjes te zeggen. En omdat in die vitrinekasten objecten staan die soms van grote waarde zijn, was dat een reëel risico.” Jan legde het probleem voor aan SDB.
”Als we ze nodig hebben, zijn ze er ook”
Het antwoord was even eenvoudig als effectief: nieuwe sloten in alle vitrines, één universele sleutel voor het museum, alles goed bewaard én bewaakt. “In een halve dag waren alle sloten vervangen.
Wat vooraf een ‘verandertraject’ leek, was uiteindelijk een fluitje van een cent.”
Trots op het erfgoed
Dat SDB bij kleine vragen even snel reageert als bij grote projecten, is precies wat het museum nodig heeft. “We bellen ze natuurlijk niet elke dag. Maar áls we ze nodig hebben, zijn ze er ook. En op die momenten zie ik een zekere trots bij ze.
Neem de fotograaf: die kwam om de vitrines te fotograferen, maar volgens mij heeft-ie veel meer foto’s van de wagens gemaakt, haha! Mooi om die betrokkenheid te zien. Want dat is precies wat we als museum door willen geven.”
Wil je dit allemaal zelf gaan bekijken, neem een kijkje op de site van het DAF Museum.
